Lezerservaring ‘Onderweg’, door Iwanjka Geerdink

Onderweg, ervaringen met communities, gurus, sixties, flowerpower...
Onderweg, ervaringen met communities, gurus, sixties, flowerpower…

Door Iwanjka Geerdink,

Ik houd mij sinds 2008 bezig met mogelijkheden om te komen tot andere samenleefvormen. De ‘bricks in the wall’ in de song van Pink Floyd lijken mij niet de weg. Ik zie er althans teveel alleen maar losse stenen bij voor me, afgescheiden mensen die niet samen leven. Het gezegde ‘it takes a village to raise a child’ past hier ook bij: een kind heeft een diversiteit aan mensen om zich heen nodig om te kunnen floreren. En om aan te hechten.

Zodoende was ik blij verrast enkele jaren later Sanatan de Jongh Swemer te ontmoeten. Hij bezoekt zo nu en dan de Boekcoop bijeenkomsten. Een goedlachse man, lang witgrijs haar, en twinkelogen. In de winter zit hij meestal ergens waar het warm is. En… hij heeft Bhagwan (Osho) van nabij meegemaakt. En diverse andere ‘gurus’. De opkomst, maar ook neergang van de communities. Deze man heeft het allemaal meegemaakt. En bleek bereid erover te vertellen.

Mijn moeder was nog ooit bijna sannyasin (volger van Bhagwan) geworden, dus ik heb het als kind ook wel van redelijk nabij meegemaakt.

Ik heb met interesse zijn boek Onderweg gelezen. Daarin doet Sanatan niet alleen verslag van zijn eigen ervaringen en belevenissen, maar geeft hij ook zijn visie over die tijd. Dit boek is een aanrader niet alleen voor iedereen die zich wil verdiepen in ‘Oosterse wijsheid’, maar ook voor hen die op zoek zijn naar die ‘taste of woodstock’, en de flowerpower in deze tijd nieuw leven willen inblazen. En lessen willen leren van onze voorgangers…

Want, in 2009 was mijn startpunt ‘Ja, ik geloof in meer communual living. Maar waar zijn de communities dan nu, als die vroeger zo succesvol waren?

Dat was voor mij het startpunt om mede vorm te gaan geven aan communities waar als het ware stroom op zit. Deze communities hebben onder andere de naam ‘flowtowns‘ gekregen: plekken die ‘instant’ (tijdelijke) communities kunnen ‘dragen’. Of, zoals Ewout Storm van Leeuwen het verwoordde (ook iemand die ‘al die initiatieven heeft zien komen en gaan),: ‘Ja, plekken dienen te kunnen ademen’.

Bhagwan staat, lees ik in de Wikipedia, ook bekend als een sex guru. Wel, ik geloof dat de ‘grenzeloze’ sex in de flowerpower – tijdelijk – de vrije liefde de nek heeft omgedraaid. Maar goed, dat heb ik ook alleen maar uit wat ik erover gehoord en gelezen heb, gecombineerd met eigen ervaringen. En… ik geloof persoonlijk niet in de totale staat van verlichting. Dat voelt strijdig met ‘het pad is het doel’. En ik geloof niet in het binaire principe (zoals verlicht of onverlicht). Ik denk dat we altijd beide zijn. En ik geloof alleen in guru’s als deze niet naast hun schoenen lopen… en ervoor zorgen dat mensen de god in zichzelf blijven zien. Ook dit alles, gebaseerd op lessen uit het verleden… Dat Bhagwan de wereld veel gebracht heeft, dat is voor mij duidelijk.

Een laatste noot, Sanatan schrijft dat Bhagwan de intentie had om door meditatie en bewustzijn een andere samenleving te scheppen. Zelf geloof ik dat meditatie voor iedereen anders werkt. En dat wat in India werkt, niet per se werkt voor de hectische westerse mens die veelal grote delen van zijn leven zittend doorbrengt. Maar, een reflectieve noot: misschien heb ik hier nog iets te leren…

En zijn ze op deze manier niet eigenlijk allemaal voortdurend op weg? Voortdurend wat lichter wordend?

>>> Link naar het boek in de Boekcoop etalage <<<

Ergo, lezen dat boek!
www.iwanjka.com